Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 10 oktober 2018

Speech D66-fractievoorzitter Reinier van Dantzig tijdens Algemene beschouwingen 2019

Vanmiddag waren de Algemene Beschouwingen over de Begroting 2019. Hieronder kunt u de spreektekst van D66-fractievoorzitter Reinier van Dantzig lezen.

 

 

 

Voorzitter,

Nog nooit heb ik iemand zo rustig, vergevingsgezind en verbindend meegemaakt als de vader van Mohammed Bouchikhi.

Op 17-jarige leeftijd werd zijn onschuldige zoon Mohammed vermoord voor de ogen van jonge kinderen die op kookles waren.

Het ging bij iedereen door merg en been

Ik sprak hem op de vrijdagavond van de stille tocht. Dat hij – na wat er zojuist was gebeurd – zo rustig en wijs kon zijn, heeft een diepe indruk op mij gemaakt, dat zal ik nooit vergeten.

Die dag liet hij op AT5 weten: “Amsterdam is een mooie stad, maar Amsterdam moet ook veilig zijn”.

Amsterdam is een mooie stad, maar Amsterdam moet ook veilig zijn.

Voorzitter, die boodschap is blijven hangen bij mijn fractie. We breken er bijna wekelijks ons hoofd over.

Want stel nu, we krijgen er niet 60 maar 500 agenten erbij. Wordt daarmee 100% voorkomen dat een stel snotneuzen met automatische wapens een buurthuis binnen rent en een veelbelovend leven beëindigt?

Nee, waarschijnlijk niet. We hebben meer agenten nodig, nu meer dan ooit, maar dat is nog maar een fractie van wat ons te doen staat om Amsterdam veilig te houden.

Voorzitter, wij willen niet dat onze kinderen criminaliteit verkiezen boven een mooie toekomst.

Wij willen niet dat ze een bivakmuts over hun hoofd trekken.

Wij willen niet dat ze een automatisch wapen hebben. Voorzitter,

We willen niet dat ze onschuldige Amsterdammers vermoorden en buurten verscheuren.

Voorzitter, als we dit niet willen dan moeten we vroeg beginnen.

Want geen baby ligt in de wieg om als crimineel aan de slag te gaan.

Maar terwijl je opgroeit zijn er veel factoren die eraan kunnen bijdragen dat je het verkeerde pad op gaat.

Zo weten we bijvoorbeeld dat het aandeel jongeren in minimahuishoudens, eenoudergezinnen en voortijdige schoolverlaters risicofactoren zijn die de kans op jeugdcriminaliteit vergroten.

Voorzitter, kansengelijkheid betekent ook dat je negatieve kansen moet willen uitsluiten, voor hen die een groter risico lopen.

En dat betekent extra aandacht en inzet in buurten waar dat nodig is.

Extra jongerenwerk in de buurten waar jongerenwerkers nu capaciteit te kort komen en daardoor jongeren met dringende problemen niet kunnen helpen.

In buurten waar kinderen telkens minder kansen krijgen dan ergens anders in de stad, is het aan ons hen extra kansen te bieden.

En die buurten selecteren we dus niet op etniciteit, maar op kansen.

Zeg ik maar even de Brabantse kroonprins-carnaval wiens PVV-dienst onlangs compleet uit de hand liep.

Voorzitter, stel je eens voor welke verkeerde stappen een kind, een jongvolwassene, allemaal heeft genomen voordat hij met een automatisch wapen op klaarlichte dag om zich heen staat te maaien.

Van dat moment dat je niet meer naar school ging omdat een zogenaamd stoere jongen uit de buurt vroeg een pakketje weg te brengen.

Tot het moment dat je je gedrag niet aanpaste na je eerste straf.

Van het moment dat je opgaf een stage te vinden omdat je dacht toch kansloos te zijn, tot het moment dat je zeker wist dat je plaats in de samenleving al vast stond,

je werd toch al vaker aangehouden.

Je kwam de discotheek niet in.

En op tv hoor je politici zeggen dat jij het probleem bent.

Wij zijn er namelijk heilig van overtuigd dat om criminaliteit zo effectief mogelijk te bestrijden kansen en hoop de sterkste wapens zijn.

Voorzitter, kansen en hoop regel je niet van vandaag op morgen.

Het kost tijd.

Het kost aandacht.

En het kost moed.

En ik ga daarvoor zo een aantal voorstellen doen die op zichzelf het probleem niet oplossen.

Maar al redden we er 2 jongeren mee van de criminaliteit, al voorkomen we 3  slachtoffers, dan moeten we het doen.

Liever dat, dan scoren met repressieve voorstellen die hebben bewezen geen verschil te maken. Mijn partij is voor law-and-order, maar tégen onzin die wordt verkocht als law-and-order.

Voorzitter, wij hebben ons ook proberen voor te stellen hoeveel en welke stappen een kind moet nemen voor dat je dader wordt van een fataal geweldsdelict.

En we willen onze jeugd bij iedere stap verhinderen de verkeerde stap te nemen, door ze de goede kant op te duwen.

Voorzitter, D66 vindt het redelijk dat we kinderen die een licht vergrijp plegen, met een dwingende hand de goede kant op duwen.

De dwang die de overheid ter beschikking staat is de straf die voor het vergrijp kan worden gegeven, en dat is vaak een boete.

Voor zover slachtoffers kunnen worden gecompenseerd, moet dat gebeuren. Door die boete te betalen zijn eventuele slachtoffers niet gecompenseerd. Boete is bedoeld als straf, niet als herstelbetaling.

Ik dien daarom een motie in waarin we het college vragen om

– in overleg met de driehoek

– voor lichtere vergrijpen,

jongeren de optie te geven minder of geen boete te hoeven betalen en in plaats daarvan een alternatieve straf te accepteren, die eruit bestaat dat zij binnen een gemeentelijk zorgtraject worden begeleid naar een betere toekomst.

Aan de bak met een begeleider, of het nu voor een stage is of voor een baan. Voorzitter, zet ze maar voor de keuze: cash of cursus.

Dan voorzitter, is de kans op een leuke baan of goede stage gewoon kleiner als jij uit een buurt komt waar de inkomens lager zijn en schooluitval hoger.

Dat betekent ongelijke kansen. Juist voor die buurten voorzitter, komt D66 tot het tweede voorstel.

Van veel jongerenwerkers horen we dat ze zoveel tijd kwijt zijn met zware gevallen, dat er voor het zetje in de rug van een jongere die niet in de problemen verkeert, geen tijd meer is.

We vragen het college daarom bij het nieuwe beleid voor jongerenwerk meer ruimte te maken voor talentontwikkeling, gericht op de kansen en ontwikkeling van alle Amsterdamse jongeren.

Want niet met hoge straffen, maar met kansen, compenseer je een gebrek aan perspectief.

Voorzitter, ik zei het al, Amsterdam zal met deze voorstellen niet ineens een stuk veiliger zijn.

Maar we zijn het hier met zijn allen aan de stad verplicht om te doen wat we kunnen en creatief te blijven.

Want samen kunnen we onze stad veilig houden.

Net zoals de dames en heren van het college, dit alleen samen kunnen doen.

Onze burgemeester die waakt over de openbare orde,

wethouder Groot-Wassink die discriminatie in alle vormen te lijf zal gaan,

wethouder Kukenheim die jeugdcriminaliteit zal bestrijden en

wethouder Moorman die zorgt dat het beste onderwijs een goed alternatief is voor een verkeerde stap.

Samen moeten we dit doen. Zodat de Amsterdamse jeugd alle kansen krijgt die een wereldstad kan bieden.

Kansen op stages, banen, vriendschap en liefde. Kansen voor talenten om te excelleren en kansen voor iedereen om net zo snel en mooi te groeien als de stad waarin we wonen.

Alle kansen in een wereldstad.

Voorzitter, ik sluit af.

Amsterdam is een mooie stad maar Amsterdam moet ook veilig zijn.

We hebben tijdens dit debat gemerkt dat we kunnen verschillen over hoe we de stad veilig maken.

Maar ik hecht eraan tegen alle Amsterdammers, en tegen die ene Amsterdammer in het bijzonder te zeggen:

Wij zullen er hier in dit huis samen álles doen.