Steun ons en help Nederland vooruit

donderdag 16 januari 2020

Opinie |Amsterdamse D66’ers: ‘Straf ouders niet voor keuze beste school’

Het volgende opiniestuk van fractievoorzitter Reinier van Dantzig en raadslid Ilana Rooderkerk verscheen in Het Parool van donderdag 16 januari

Vol verbazing lazen wij in deze krant afgelopen week dat wethouder Moorman maatregelen wil nemen tegen elitescholen. Steeds meer ouders zijn hoogopgeleid en dat is reden voor de wethouder van Onderwijs om met een opgeheven vingertje maatregelen aan te kondigen. Want stel je voor dat ouders een kilometer verder fietsen met hun kind omdat daar de school staat waar hun kind graag naartoe gaat.

Deze keer hebben hoogopgeleide ouders en hun ‘elitescholen’ het gedaan. Wij vinden elitescholen een rare term. Amsterdamse ouders kiezen naar eer en geweten voor de beste kansen voor hun kind en plots zijn zij elitair. De aanklacht is bijzonder opvallend omdat het percentage hoogopgeleiden toeneemt in Amsterdam. Ergens is het logisch dat je dat terugziet in de cijfers, dat is gewoon demografie. Je zou verwachten dat de wethouder van Onderwijs blij is met zo’n ontwikkeling.

De ouders dreigen nu geconfronteerd te worden met acties vanuit de gemeente. De school die zij mogelijk op het oog hebben voor volgend jaar wordt gezien als een school voor de happy few en de wethouder ‘zint op maatregelen’. Het probleem dat moet worden opgelost door ouders hun keuzevrijheid af te nemen, is segregatie op scholen. Op zichzelf is dat een goed streven, want het feit dat kinderen en hun ouders uit verschillende delen van de samenleving elkaar niet vaak tegenkomen op school en in de rest van de maatschappij, is problematisch.

Fantastisch onderwijs

Helaas draagt de wethouder met deze uitspraken juist bij aan de polarisatie en de tegenstellingen die zorgen voor die segregatie. Juist door te stellen dat er in haar ogen ‘elitescholen’ zijn, zegt ze dat er ook heel veel scholen zijn die daar niet aan kunnen tippen. Scholen waar je – als je het beste voor je kind wil – het niet naartoe moet sturen. Terwijl dat natuurlijk onzin is, er zijn tal van fantastische scholen in de stad en die staan echt niet allemaal op een paar vierkante kilometer in Zuid.

Maar ouders willen het beste voor hun kind en zullen daar ver voor gaan, zo zijn ouders geprogrammeerd, en terecht. Het laatste wat de overheid moet doen is ouders hiervoor straffen, want zij zijn niet verantwoordelijk voor het falen van instituten en de onmacht van de overheid om het probleem van segregatie aan te pakken.

De overheid is de aangewezen partij om dit op te lossen. Dat kan door zich in te zetten voor goede scholen in elke buurt, zodat ouders zich niet genoodzaakt voelen hun kinderen ver van huis naar school te sturen.

Onze onverdeelde aandacht moet daarom gaan naar de echte crisis in het onderwijs: het lerarentekort. Dit zorgt voor werkelijke ongelijkheid, want juist de scholen met relatief veel leerlingen met een onderwijsachterstand hebben het grootste probleem om voldoende leraren te vinden. Het tekort staat nu al op 300 docenten en loopt alleen maar op, vooral in de stadsdelen Zuidoost, Nieuw-West en Noord.

Kansengelijkheid

Uiteindelijk gaat echt goed onderwijs om kansengelijkheid voor iedereen. Het beste onderwijs op de moeilijkste plekken, met de mooiste gebouwen en de meest enthousiaste leerkrachten. Wij pleiten daarom voor meer geld naar scholen met kinderen met een taalachterstand.

Zet juist op die scholen in op extra programma’s, geef meer aandacht aan die scholen die het nodig hebben, zorg dat zij excelleren. En richt alle pijlen op het lerarentekort door het behoud van het huidige lerarenkorps en de instroom en begeleiding van zijinstromers.

Daar vindt de wethouder ons altijd aan haar zijde, want daar ligt de strijd voor het onderwijs in Amsterdam. Echte kansengelijkheid betekent dat je iedereen – ongeacht de afkomst of het opleidingsniveau van de ouders – de beste kansen biedt, in tegenstelling tot de ouderwetse PvdA-gedachte dat kansengelijkheid betekent dat iedereen hetzelfde moet zijn. Mensen zijn uniek en kansengelijkheid vergroot je niet door kansen van enkelen af te pakken, maar juist door de kansen van iedereen te vergroten.